23/8/2015 - Naar Wetteren

Klokslag 8.30 uur stonden 7 MRNZ-leden klaar voor een tocht bij een heerlijke ochtendzon. Van de partij: Eric & Dirk Van Keirsbilck (die laatste is gekend van de gelijknamige bouwwerkenfirma Van Keirsbilck - product placement mag als het om een sponsor gaat), Eddy, John, Joeri, Wim en ondergetekende. Tijdens het eerste fietsuur verloren we wel meteen twee sterke pionnen: Joeri draaide na letterlijke een volle kilometer af om naar de triatlon in Deinze te gaan kijken en Eddy - die eerder al had aangegeven zich nog niet 100% te voelen - greep naar de remmen en maakte na een klein uurtje een 180%-bocht terug naar Waregem. Met z'n vijven peddelden we verder richting Wetteren.

Applaus alleszins voor parcoursbouwer Michael: hij had het duidelijk op een akkoordje gegooid met de vrienden van KMI.be (of met de Heilige Drievuldigheid, mocht dat je overtuiging zijn), want de rit kon qua windrichting niet beter starten. De eerste helft hadden we (bij momenten pittige) tegenwind, maar eens voorbij Wetteren (en Lede) werden we in ruil als vanzelf terug geblazen richting Machelen. Leuk overigens om vast te stellen dat - naast uiteraard de sterke gebroeders Van Keirsbilck, maar dat is een vaste waarde - Wim zo stilaan over zijn zomerdip heen is. Met een nieuw (gouden!) voorwiel reed hij in de tweede helft vlot mee op kop. Op de kasseien in Lozer trokken Dirk, Wim en ik nog even door. Kwestie van op Strava met 2 in de top-5 van dit jaar te komen. Nadien koos ondergetekende het hazenpad richting Deinze.

Absoluut een leuke rit, mooi tempo en fijn parcours.

Op naar de volgende!

Sightseeing Kortrijk... toch behoorlijk lastig

Met pakken gunstiger weer dan gisteren vertrokken we deze morgen met 7 in mrnz tenue : 6 nog huidige leden Nic / Koen / John / Wim / Pieterjan en mezelf Michael ; daarnaast nog 1 vroeger lid, maar wel in juiste zwart/donkerblauwe tenue namelijk mijn vader Lieven.

Via binnenwegen ging het richting smeltpot van de dag Kortrijk. In Kuurne moesten we nog efkes een kleine afwijking op het parcours doen, gezien er rommelmarkt was, iets wat blijkbaar dezer dagen overal voorkomt, want gisterenmorgen was het in Mechelen ook al van datte, wat er op zijn beurt voor zorgde dat het overliep van de geparkeerde auto's thv onze start plaats.

Kortrijk effectief binnenrijden deden we via het dit jaar nieuw aangelegde stuk jaagpad richting open zwembad en schietclub van Kortrijk.
Kort terugdraaien langs het water, dan de Leie wat verder volgende richting de Broeltorens. Daar moesten we zowaar een technisch behendigheidsstukje parcours verteren, een cyclocross wedstrijd waardig (zij het wel verhard hoor).
Na de Broeltorens ging het langs de boorden van Leie over en terug in het centrum.
Daarna was er een passage over de grote Markt van Kortrijk.

Vanaf hier voorts kwamen we terug op snellere wegen, en dat hebben we geweten, met spurthaas Koen en klasbak Nic. Wat we ondertussen ook stilaan meer en meer hoorden, was de fiets van Wim. Een harmonieus tikkend geluid maakte zich meer en meer meester van de Trek bolide, en ook van onze groep... Het kwam duidelijk uit zijn voorwiel. Maar goed, met wat decibels extra dan anders trokken we voorts.

We volgden de spoorweg tot in Marke. Van daar kan je binnendoor richting Kennedy park trekken. Daar rechtswege, langs de nieuwe kliniek, op naar de enige echte kleine bult van vandaag : de helling naar de Marionetten. Iedereen lonkte wat, uiteindelijk trok ikzelf in den attaque. Nic was de enige die echt volgde, en zijn reputatie eer aan doend, mij dan ook in de laatste 50meter nog voorbij reed.

Dan een passage langs de windmolens, richting Kinepolis.
Zo stilaan naar 't Hoge, en zo verlieten we geleidelijk aan meer en meer stad Kortrijk, via een passage langs Zwevegem, waar op de spoorwegbedding een prachtige fietstunnel in gebruik is.

Tempomakers en beulen in de tweede helft van de rit waren en bleven Nic, Koen en ook John.

Ondertussen maakte het voorwiel van Wim al maar meer lawaai. We begonnen er wat ongerust in te worden en hijzelf ook. De vaart minderde in de groep, we reden wat op veiligheid en reserve verder.

In het allerlaatste stuk, toen we de spoorwegbedding volgden van Waregem richting Zilte , gaf het wiel van Wim het finaal op : de rollementjes waren allicht compleet kapot geraakt, zodat het wiel niet meer wilde doen wat nu éénmaal ergens hoofdkenmerk is van dat rond ding : draaien.
Via de gsm van PJ werd de eega van Wim opgebeld om hem te komen oppikken. Wij reden rustig de rest van de rit verder uit.

Dank aan mijn 6 medegezellen voor deze leuke rit van vandaag !
Op naar de volgende! Het belooft alvast van aangenaam fiets weer te zijn de komende week, dus behalve verhinderd : kom maar meerijden hé volgende week. (ikzelf zal er allicht niet bij zijn, want ganse weekend straatfeest verplichtingen komend weekend).

Michael

15/8/2015 - Bijna tot Terneuzen

15 augustus mag gerust de boeken in als de eerste weekenddag van zomer 2015, waarin de weergoden Vlaanderen niet goed gezind waren. En dat liet zich ook aftekenen in het aantal aanwezigen in Machelen deze ochtend. Sterker nog, had ik niet vooraf geweten dat Michael ook zou aanzetten, dan had ik wellicht nooit de Bananenbrug richting Machelen gehaald - en dan had Michael er op zijn eentje gestaan. Na 100 meter fietsen, gingen de regensluizen een eerste keer open: in die zin dat toen ik Michael begroette, ik wellicht al uit mijn schoenen kon drinken.

Het is een publiek geheim dat Michael (licht/zwaar/overmatig/hypochondrisch) allergisch is aan regenweer en dus stelde hij meteen voor om - zeker nu we toch maar met twee waren - een andere rit te rijden. En met natte voeten laat een mens zich al zeer snel instemmen. "2 uurtjes lijkt me prima, nee?" "Absoluut, Michael, ik volg." En weg waren we volgens het meest beproefde recept van de fietser: eerst tegenwind, terug met rugwind. Met z'n tweetjes, zo'n 90% naast elkaar, haspelden we de zelfgeïmproviseerde rit af. Nooit bewust snel, maar ook zeker niet slenterend. Via wegels en jaagpaden passeerden we Aalter, Beernem, Tielt en Zulte. Na net geen 3 uur rijden stonden we terug in Olsene. Fijne rit, leuke babbel - alleen verdomme jammer dat die fiets nu onder de vuiligheid zit. Op naar morgen!

9/8/2015 - Naar de Gitsberg

Veel volk bij de start vandaag in Machelen: Dirk, David, Joerie, Gunther, John, Wim, Michael, Eddy en Pascal. Die laatste was voor velen, ondergetekende inclusief, een aangename kennismaking. Pascal bleek namelijk terug van een hele poos weggeweest, wegens fysieke klachten. Dat laatste belette hem niet om vlot mee te springen op eenieder die Wim wilde tonen dat ze zijn Wim Award wel wilden wegkapen.

Na relatief een uurtje fietsen, voltrok een eerste spelerswissel: David verruilde MRNZ voor een dagje voetbal, Wouter sloot aan in een stukje niemandsland, boordevol verse urine. Dat hij de hele rit met tijdritstuur aflegde, bleef verder een olifant in de kamer. Met een relatief vlak parcours richting Gits, kende iedereen al vooraf het scenario. Met een zeker vlot tempo vertrokken we richting Gits, op de Gitsberg zou iedereen kortstondig trachten Philippe Gilbert op het BK van een aantal jaar geleden te imiteren om nadien in groep terug richting Machelen te bollen. En zo geschiedde. En ja, uiteraard eindigde de rit in minispurtje langs de vaart. En even uiteraard timede ondergetekende zijn cartouche zo correct, opdat hij veel eerder afhaakte dan de latere winnaar. Vandaar dat het finale verslag alleen vermeldt 'dat ik het spurtje niet won'. Fijne rit, leuk gezelschap en op het einde won iemand van onze ploeg. De sponsors mogen in de handen wrijven.

Exact 1week na onze Transpyreneeën. Goed weer voorspeld. Weinig wind. Leuke rit op de kalender. Wat wil een wielertoerist meer op een zondagmorgen dan met zijn club op pad te gaan?
Juist : niets meer!

Zo gezegd zo gedaan : het voltallige bestuur (ook allen Pyreneees) ging samen met Joeri op pad. Die laatste was blijkbaar op weg naar de Albert Hein in Deinze. Sterk plan en prima oriëntatie gezien wij met de fiets richting Moeskroen trokken Hij zou meerijden tot misschien Ooigem, maar thv Kortrijk waren we nog aan het kletsen zij aan zij op kop. Over Kelly's, warme temperaturen en fietsen, ZuidFranse cols en nog zo van die zondagmorgen onderwerpen.

Thv het kanaal kortrijk-bossuit legde ik nog uit dat de vlotste weg om terug Kruishoutem te vinden, via Zwevegem/Deerlijk/Waregem liep, maar Joeri is een gewoontemens en wilde dus per se naar de Leie terug.

Dank voor het gezelschap vandaag alvast Joeri. Zijn overige Kelly genoten van gisteren waren allicht verhinderd, zaten met een kater, of waren hun pot Nutella aan het bijvullen?

De rit overigens werd gekenmerkt door forse prestaties van wouter, eddy en PJ (willekeurige volgorde). De hoogtestage deed ons allen deugd blijkbaar. Met een gemiddelde van een stukje in de 30per uur zonder echt bewust ervoor te hebben gereden deden we dat onder ons 4a5-en niet slecht.

Volgend jaar schrap ik wel het jaagpad stuk langs het kanaal Roubaix-Spierre en vermijd ik ook het stuk Schelde dat we daarna ook voor de wielen kregen: de boomwortels kruipen daar weelderig en vooral net te hoog tegen de asfalt omhoog.

De goesting is na onze 5daagse zeker niet voorbij. Volgende week bij goed weer zijn we er terug bij, hopelijks met nog wat meer leden.
Bij deze ook nog efkes herinneren aan ons etentje van halfweg september : daar naast een prima diner in clubgezelschap kondigen we ook ons event merijenniezere 2016 aan.

Tot later
Michael

La Chouffe: het weekend, het bier en de tocht

Elke rit verdient een verslag - en onze weekenduitstap naar Houffalize mag geen uitzondering vormen. Een relaas van de La Chouffe Classic zou echter zeer autobiografisch zijn - want van zodra de eerste hoogtemeters opdoemden, besloot ondergetekende wijselijk om onder de overslagpols naar boven te fietsen. En bij het merendeel van club ligt dat punt van overslag duidelijk een paar wattagepunten hoger. Gelukkig bleek Koen een prima partner in crime, tot zijn maag wat hoogteziek werd van alle klimmeters. De La Chouffe Classic zal me vooral bijblijven als een tocht met 'veel': veel hoogtemeters, exponentieel veel putten in de weg, veel mooie vergezichten, veel (maar helaas niet alleen maar) goedbollende 'ronde' wielen  en een laatste klimkilometer die ongeveer even veel pijn deed als de vorige 56+ samen. En nog: veel 'snelle' fietsvrouwen. Heel af en toe zelfs in de figuurlijke betekenis - al moet men paard en man durven noemen: bijzonder aantrekkelijk zijn de meeste bezwete, roodaangelopen over-de-fiets-gebogen leden van de XX-chromosonengroep nu ook niet. Sensualiteit vraag toch andere poses, maar goed, ik wijk af.

Ongetwijfeld wordt dit verslag voornamelijk gebruikt als dubbele controle van menig ega over man's doen en laten daar in het diepe Zuiden. Wel, het moet gezegd - en goed, het zal naar propaganda ruiken - maar de twee (dan wel drie-)daagse verliep bijzonder ordentelijk. Het bestuur had een prima chalet uitgekozen. En die was prima voorzien van (veld)bedden. Ook het restaurant bleek een schot in de roos - tenzij je Koen heet en een bord charcuterie had besteld (maar ik wil je niet "ophouden" met dat verhaal - doordenkertje ;-)). Iedereen hield rekening met elkaar - en was solidair bij keukendienst of badkamergebruik. Als er dan toch een minpuntje mag omschreven worden, laat het dan dit zijn: ik heb vrijdagnacht ontdekt dat het als zijslaper op zijn minst een uitdaging vormt om tussen Marc en David te slapen. Ik kon in feite kiezen: in slaap vallen door David te zien slapen. Of Marc. Het was ongetwijfeld al erg klaar in menige delen van de wereld, tegen het moment dat ik tussen die tweesprong mijn keuze had gemaakt. Wat leidde tot het volgende moment in de ochtend: wakker worden door op David te kijken en Joerie te horen eten in de living. De combinatie van die visuele en auditieve prikkel als alarm op een zaterdagochtend, zal ongetwijfeld menig vrouw in Landegem en Wakken een aantrekkelijker effect hebben dan op ondergetekende.

Een mooi weekend, aangenaam gezelschap, prima organisatie (!!!) en huisbaas die zo met ons begaan was dan hij op vrijdagavond na 23 uur zowaar nog even kwam piepen: geef toe, wat zou een mens nog meer verlangen?

Merci Dirk, Eric, David, Marc, Joerie, Jonas, Gunther, Koen, Michael en Eddy.

Tot volgend jaar!

PS: mocht iemand iets hebben dat op een groepsfoto lijkt: plaats hem dan gerust erbij.

E3 prijs cyclo voor flandriens.

Vandaag was het zover,één van mijn lievelingsritten stond op de kalender van MRNZ. De enige domper op deze rit kon het slechte (aangekondigde)weer zijn.

De weervoorspellingen waren dan ook héél slecht.Na wat heen en weer gechat gisteren en deze morgen besloten we toch te starten,bij regen konden we immers altijd afsnijden..." We" waren ikzelf,Eric,Jonas en Gunther.De afspraak werd keurig nageleefd en zo vertrokken we om 7u20 aan het rondpunt in Zulte richting Sint-Eloois-Vijve om ook Jonas daar terug te vinden.Eric zou tegen 8u startklaar staan in Harelbeke.

Verder kwamen we ook nog Pascal tegen.Toch wel aangenaam verrast dat Pascal ook al aan deze tochten deelneemt,zeker in dit weer!Je bent op de goede weg Pascal!

Zo vertrokken we samen langs binnenwegen richting Oudenaaarde. We werden nog even gespaard door de weergoden,we wisten dat de regen ging komen,enkel niet wanneer en hoeveel...De wind was ons in het begin gunstig gezind,we reden een goed tempo en werden enkel gehinderd door een lekke band van Eric.Dit werd binnen de 5 min verholpen en zo reden we verder richting Edelare.

De volgende helling was meteen ook de eerste bevoorrading,nl. Lahouppe.  Hier viel al op dat er niet veel deelnemers waren aan deze editie, er was echt héél weinig volk.  Ondertussen kregen we al een goede portie hemelwater over ons heen, en het bleef maar komen... Zo reden we verder naar de volgende gekende (kassei)hellingen.  In totaal 11 hellingen zonder de niet meegerekende. 

Na de oude Kwaremont wachtte ons de tweede bevoorrading.  Het weer werd alsmaar slechter en de wind wakkerde verder aan.  Zelfs de grote tent begon ferm te schudden.

Hier beslisten we om de rit wat in te korten en de Kluisberg niet meer te doen.  Zo reden we richting Tiegem waar het toch wat droger werd, de wind daarentegen...amaai. Vanaf Tiegem werd de gaskraan opengedraaid en werd het zelfs nog plezant, iedereen deed wat ie kon maar vooral Jonas en Eric deden veel werk.

Harelbeke werd bereikt en dit gaf ons allemaal een héél voldaan gevoel,al hadden de afwezigen dit keer misschien wel gelijk...

Op naar de volgende rit!



Gr Dirk VK.

11 jan 2015 - Tielt

Oorspronkelijk stond vandaag een rit naar Erpe Mere gepland, maar blijkbaar lag dat even te ver, waardoor de rit er eentje werd naar Tielt. Met 11 stonden we aan de brug in Machelen: Eddy, Tom, Gunter, David, Eric, Wim, Vincent, Dirk, Céderic, Koen en Wouter. 

Via Kanegem en Aarsele ging het richting de flank van de Poelberg naar Tielt. Van daaruit ging het via opnieuw de poolberg naar Meulebeke. In dit eerste stuk was het vooral beuken tegen de wind. Dankzij enkele sterke mannen op kop bleef het tempo goed strak, als je achteraan eventjes in de wind kwam, was het beuken om in het wiel te blijven. Eens we aan Meulebeke kwamen hadden we meer geluk en werd het grotendeels meewind, dat gecombineerd met wat open vlaktes zorgde ervoor dat het al heel wat aangenamer is. Het inspireerde David voor een demarrage, die hij even later moest onderbreken omdat de ‘kopgroep’ verkeerde kant uitging.

Na 64 km kwamen we terug aan de brug in Machelen. Een mooi maar winderig ritje!

4 jan 2015 - Merelbeke

Net zoals vorig jaar was de rit naar Merelbeke de opener van het Merijenniezere seizoen. Door de vriestemperaturen van afgelopen nacht was het behoorlijk glad geworden, waardoor velen er (wijselijk) voor kozen om binnen te blijven of later aan te zetten. Toch stonden we met zes aan de brug in Machelen: Eric, Dirk, Maarten, Joeri, Nic en ondergetekende.

Het eerste stuk lag er nog gevaarlijk bij. Eigenlijk waren het enkel de grotere banen die er goed bij lagen. Gelukkig kwam het zonnetje er al snel door, waardoor we vanaf Merelbeke op beter berijdbare banen terechtkwamen, maar toch was het nog steeds opletten geblazen. 

Even later, kort voor Gavere kreeg Nic een lekke band, waarmee hij de twijfelachtige eer heeft om de eerste MRNZR lekke band van 2015 te hebben. Het euvel was snel herstelt, zodat we verder konden rijden.

Voorbij Gavere kozen we ervoor om de helling rechts te laten liggen, om het gevaar niet op te zoeken. Vervolgens ging het langs Nazareth terug richting Machelen.

Leuk ritje, de afwezigen hadden ongelijk, al was het vaak op het randje, maar we zijn er zonder kleerscheuren doorgeraakt. De kop is eraf!



Wouter