Wij op weg richting Ronse weer. Via Machelen, Olsene reden we naar het industriegebied van Zulte om zo in Waregem uit te komen. De ring op en al vlug weer af richting Wortegem. Gisteren reden juniors in een interclub hier ook naar boven, waarschijnlijk een stukje rapper dan ons maar wij zijn hier om te trainen. Dat deden we dus ook, op souplesse reden we naar boven in Wortegem. De volgende helling die we voor de wielen kregen geschoven was de klim naar Tiegemberg. De achterkant wel te verstaan, een lang vals plat dus.
Even later waren we al aan het rondpunt van Berchem, de Nieuwe Kwaremont lag om de hoek. Eddy die wat vroeger moest thuis zijn nam hier afscheid van ons. Een 5man sterk peloton begon dus aan de klim van da Nieuw Kwaremont. Ik had steeds een goed gevoel al van in het begin van de klim. We reden samen naar boven, wat later zag ik toch dat Dieter het wat moeilijker kreeg en besloot ik samen met hem verder te rijden. Bovengekomen reden we de Ronde van Vlaanderen straat in als eerbetoon aan de Ronde.Het volgende op het menu was de lange afdaling richting Ronse. Snelheden van boven 60km per uur haalden we hier. Even door het centrum van Ronse om aan de klim van de Kruisberg te beginnen. Herinneringen aan het wk van 1988 werden boven gehaald. Deze lange klim nam Jeroen een groot deel voor zijn rekening, op het einde nam ik over. Boven gekomen reden we de Hotond naar boven om dan weer de afdaling naar Ronse te nemen, maar nu lieten we Ronse links liggen en reden we de andere kant uit. Een minder bekende helling, côte de Russiegnies lag te wachten. Dit is een lange helling bestaande uit 2 delen. Eerst een kort stuk bergop gevolgd door een stuk vals plat, met daarna een langer stuk bergop met op het einde een kort stijl stuk. Andy was hier outstanding en reed vlot naar boven. Jeroen en ik volgden op enkele meters. Dirk en Dieter kwamen ook aangereden.
We kwamen terug boven aan de Ronde van Vlaanderen straat, deze keer geen afdaling naar Ronse maar rechtdoor de Lamontstraat in. In de Ronde van Vlaanderen is dit de aanloop naar de Paterberg, maar wij lieten die voor wat hij is. We reden verder op zoek naar de Kapelberg, echter we reden een willekeurig straatje in, in de hoop in Zulzeke uit te komen. Dit was niet het geval, maar toch kregen we nog een pittig klimmetje voor de wielen.
We reden verder de pladutse straat in. De Kortekeer namen we niet, maar Els haar straat gaf ons weer een onbekende klim die boven kwam op de N60. Dirk zag hier zijn moment gekomen. Een leuke mop rolde weer over zijn tong. Na het bekomen zijn, wou ik me toch eens testen en reed ik naar de kop. De rest volgde in mijn wiel. Bovengekomen op N60 was het afdalen tot in Oudenaarde, dacht ik. Voor Oudenaarde sloegen we rechts af, richting Ladeuze. Ik had nog steeds de goede benen, en nam ook deze beklimming voor mijn rekening. Hier kwamen we wat verspreid boven, en onze verbazing was groot dat Dieter niet afkwam. Gelukkig vond Andy hem vlug terug, een te weinig terreinkennis deed Dieter verkeerd rijden. Geen probleem Dieter, de volgende keer rechtdoor!
Na de afdaling van Edelare namen we nog even de tijd om in Oudenaarde vlug te genieten van een colatje. Jaja, 5maal cola werd er besteld. Toen deze op was namen we terug onze fiets en reden we naar Kruishoutem via de bekende op en naar gaande baan. Af en toe werd er hier nog eens doorgetrokken maar toch kwamen we samen in Kruishoutem aan. Jeroen nam hier afscheid van ons, Andy zou de Zultenaren nog wat volgen.Alweer een mooi ritje met een warm lentezonnetje. De voorbereiding op Tilf verloopt goed. Dieter, ge ziet dat ge niet moet "schui" zijn. Gasten, bedankt voor de rit, het was weer tof!
David
